Wsparcie dla opiekuna, nie dla podopiecznego
Świadczenie pielęgnacyjne wypłaca gmina (urząd miasta, MOPS lub MOPR) i jest ono adresowane do opiekuna - osoby, która ze względu na opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny nie pracuje albo pracy nie podejmuje. To nie odszkodowanie od ubezpieczyciela, ale świadczenie z systemu wsparcia rodziny, przyznawane decyzją administracyjną.
Właśnie dlatego o wynik często decydują formalności: kompletność wniosku, treść orzeczenia o niepełnosprawności, terminy oraz to, czy w sprawie złożono odwołanie w ustawowym czasie. Naszym zadaniem jest przeprowadzić Cię przez tę procedurę tak, by decyzja odmowna nie zamknęła sprawy.
Co zmieniło się od 2024 roku
Od 2024 roku świadczenie pielęgnacyjne przysługuje wyłącznie opiekunom dzieci niepełnosprawnych - to znaczy osób, które nie ukończyły 18 lat i legitymują się orzeczeniem o niepełnosprawności. Opiekunowie dorosłych osób niepełnosprawnych nie mogą już wnioskować o świadczenie pielęgnacyjne na nowych zasadach - dla nich przewidziano odrębne świadczenie wspierające, wypłacane przez ZUS.
Osoby, które miały świadczenie pielęgnacyjne przyznane przed 2024 rokiem, zachowują prawo do niego na starych zasadach - w ramach tzw. praw nabytych. To najczęstszy powód, dla którego zgłaszają się do nas opiekunowie: świadczenie już mają, ale muszą je utrzymać, gdy zmienia się orzeczenie albo urząd zaczyna kwestionować podstawę wypłaty.